Spis treści.
Chania to idealne miejsce, by rozpocząć przygodę z zachodnią Kretą. Wystarczy niespełna trzygodzinny lot i już można spacerować po jednej z najpiękniejszych części tej greckiej wyspy. Czy najpiękniejszej w całej Grecji? Tego jeszcze nie wiem — wiele wysp wciąż przede mną.
A jeśli szukacie inspiracji, co zobaczyć w tej części wyspy, koniecznie zajrzyjcie do wpisu o największych atrakcjach zachodniej Krety.
-
Turkusowe laguny, różowe piaski, spektakularne wąwozy i widoki, które zostają w pamięci na długo — zachodnia Kreta potrafi zachwycić od pierwszych chwil. Zebrałam dla Was listę najciekawszych miejsc w tej części wyspy, które udało nam się odkryć podczas naszej podróży.
W zestawieniu znajdziecie zarówno kultowe atrakcje, jak i mniej oczywiste perełki, a w podlinkowanych wpisach — szczegółowe opisy i praktyczne wskazówki. Gotowi na grecką przygodę? Oto największe atrakcje zachodniej Krety.
Jeśli jednak — tak jak ja — cenicie spokojne zwiedzanie bez tłumów, wybierzcie się na spacer po Chanii wcześnie rano, tuż po śniadaniu. Kawiarnie dopiero budzą się do życia, uliczki są jeszcze puste, a miasto pokazuje swoje najbardziej autentyczne oblicze. I właśnie wtedy zwiedza się je najprzyjemniej.
Jeśli zaś szukacie noclegu w pobliżu starówki Chanii, świetną lokalizacją do zwiedzania starego miasta jest Elia Palazzo. Hotel znajduje się w niewielkiej uliczce na tyłach historycznego Fort Firkas, zaledwie kilka kroków od Weneckiego Portu.
Więcej o tym miejscu — jego standardzie, lokalizacji i naszych wrażeniach z pobytu — przeczytacie w osobnym wpisie poniżej.
- Poza szlakiemGrecjaHoteleKreta
Hotel Elia Palazzo w Chanii — kilka kroków od starego miasta i Portu Weneckiego
Spis treści. Elia Palazzo Hotel — świetna lokalizacja, ale czy idealny? Hotel Elia Palazzo to solidny wybór dla osób, które chcą zatrzymać się w samym sercu Chanii i mieć najważniejsze atrakcje dosłownie na wyciągnięcie ręki. Jakie są jego …
Chania – prawdziwa stolica Krety?
Każdy mieszkaniec Chanii powie Wam bez wahania, że to właśnie tutaj bije prawdziwe serce wyspy. I coś w tym jest. W latach 1898–1971 miasto pełniło funkcję stolicy Krety, zanim zaszczytny tytuł przejął Iraklion. Oficjalnie zmieniło się wiele, ale sentyment pozostał — i w rozmowach z mieszkańcami szybko to wyczujecie.
Dla wielu osób Chania jest także najpiękniejszym miastem na wyspie. Szczególnie wczesną wiosną, gdy w tle starówki wznoszą się ośnieżone szczyty Lefka Ori. Biel Gór Białych kontrastuje wtedy z turkusem morza i pastelowymi fasadami weneckich kamienic, tworząc niemal pocztówkowy krajobraz.
Spacerując po plątaninie wąskich uliczek, łatwo poczuć włoski klimat. Zapach kawy unoszący się z małych kafejek, okiennice w odcieniach zieleni i ochry, detale architektoniczne pamiętające czasy Republiki Weneckiej. Nie bez powodu Chania bywa nazywana „małą Wenecją” Krety.
To miasto nie zachwyca jednym monumentalnym zabytkiem. Ono działa subtelniej — światłem odbijającym się w wodzie portu, ciszą poranka na pustych ulicach, historią ukrytą w murach, które przetrwały nawet bombardowania II wojny światowej. I właśnie dlatego tak łatwo się w nim zakochać.
Chania – zwiedzanie na cztery sposoby
Starówka i Port Wenecki od strony ulicy Chalidon
To najprostszy sposób, by wejść w rytm Chanii i od razu zobaczyć jej najbardziej rozpoznawalne oblicze. Bez zbędnego kluczenia, bez szukania bocznych przejść — prosto w stronę starówki i Weneckiego Portu.
Ulica Chalidon prowadzi od zielonego Placu 1866 roku aż do nabrzeża portowego, stopniowo wprowadzając w klimat miasta. Spacer nią jest jak łagodne przejście od współczesności do historii — z każdym krokiem zabudowa staje się starsza, a atmosfera coraz bardziej śródziemnomorska.
Jak przystało na główną arterię turystyczną, jest tu gwarno i tłoczno. Wzdłuż ulicy ciągną się sklepy, butiki i niewielkie pracownie, kuszące kolorowymi witrynami. Znajdziecie tu odzież, biżuterię oraz charakterystyczne sklepy z ręcznie robionymi, skórzanymi sandałami — nieodłącznym elementem kreteńskiego krajobrazu.
To najbardziej bezpośrednia droga do serca Chanii. Ale jeśli dacie się ponieść ciekawości i skręcicie w jedną z bocznych uliczek, odkryjecie zupełnie inne oblicze miasta.
Idąc ulicą Chalidon w stronę nabrzeża, po prawej stronie zobaczycie jednowieżową prawosławną Katedrę Marii Panny z 1860 roku. To jeden z najważniejszych kościołów w mieście. W niedzielne poranki, wśród zapachu kadzidła, odbywa się tu śpiewana liturgia prawosławna, która nadaje temu miejscu wyjątkową atmosferę.
Na placu przed katedrą stoi pomnik kreteńskiego bojownika o wolność — Anagnostisa Mantakasa. W wieku 94 lat, wraz z drugim powstańcem, 84-letnim Chatzimichalisem Giannarisem, wciągnął grecką flagę na fort Firkas. Wydarzenie to miało miejsce 1 grudnia 1913 roku i symbolizowało ostateczne przyłączenie Krety do Grecji.
Ulica Chalidon wyprowadza na niewielką Fontannę Wenecką na Placu Sintrivani. Do lat 50. XX wieku plac ten pełnił funkcję miejskiego rynku. To tutaj rozładowywano towary przypływające statkami, a przestrzeń ta była również miejscem spotkań mieszkańców, zebrań i przedstawień teatralnych.
Z Placu Sintrivani widać już zatokę i czuje się bliskość portu. Stąd możecie skierować się w prawo — do spokojniejszej, mniej zatłoczonej dzielnicy Splanzia — albo w lewo, w ulicę Zampeliou.
I właśnie ten drugi kierunek warto wybrać, jeśli szukacie najbardziej „pocztówkowej” odsłony Chanii. Ulica Zampeliou zachwyca pastelowymi fasadami, drewnianymi balkonami i detalami pamiętającymi czasy weneckie. Światło miękko odbija się tu od kamiennych murów, a wąska przestrzeń między budynkami tworzy intymny, niemal filmowy klimat. To jedna z tych uliczek, przy których zwalnia się krok — nie dlatego, że trzeba, ale dlatego, że po prostu chce się zostać chwilę dłużej.
Drugi sposób – starówka od strony ulicy Pireos, śladami weneckich murów
To propozycja dla tych, którzy chcą zobaczyć Chanię z mniej oczywistej strony. Jeśli przyjechaliście autobusem lub po prostu macie ochotę rozpocząć spacer inaczej niż większość turystów, skierujcie swoje kroki w stronę ulicy Pireos.
Z Dworca Autobusowego przy ul. Kidonias bez problemu dojdziecie stąd właśnie do Pireos (lokalizacja na mapie). Jeśli natomiast podróżujecie wynajętym samochodem, bardzo możliwe, że będziecie tędy przejeżdżać w drodze na parking przy nabrzeżu (lokalizacja parkingu). Drugi parking, po przeciwnej stronie starówki, znajduje się tutaj.
Co warto zobaczyć przy ulicy Pireos?
Po jej prawej stronie ciągną się Zachodnie Weneckie Mury Obronne — imponujący fragment dawnych fortyfikacji otaczających miasto. Widać tu zarówno zachowane mury, jak i dawną fosę, dziś już suchą, ale wciąż czytelną w miejskim krajobrazie.
Z ulicy Pireos można zejść w stronę nabrzeża, a następnie spacerem wzdłuż morza dotrzeć do starego miasta. Po drodze przejdziecie się promenadą Akti Kountourioti, biegnącą tuż obok doskonale zachowanego fortu Firkas (z tureckiego „firka” – koszary). To właśnie tutaj w 1913 roku wciągnięto grecką flagę, symbolicznie przypieczętowując przyłączenie Krety do Grecji.
Ten wariant zwiedzania pozwala zobaczyć Chanię od jej obronnej strony, nieco mniej znanej, ale równie ciekawej historycznie.
Fort Firkas i łańcuch zamykający port
Fort Fort Firkas został wzniesiony przez Wenecjan w 1629 roku jako element systemu obronnego miasta. Strzegł wejścia do portu i stanowił kluczowy punkt zabezpieczający Chanię od strony morza. Nie uchronił jednak twierdzy przed zmianą władzy — po 55 dniach oblężenia została zdobyta przez Turków.
Mało kto wie, że u podnóża fortu znajdował się niegdyś żelazny pierścień zwany Kerkelos. To do niego przymocowany był ciężki łańcuch, który rozciągano w poprzek wejścia do portu. Drugi jego koniec sięgał aż w okolice latarni morskiej, skutecznie blokując dostęp do zatoki.
Można wyobrazić sobie moment, gdy o zmroku potężny łańcuch unosił się nad wodą, zamykając port przed nocą i nieproszonymi gośćmi. Dziś trudno dostrzec ślady tej dawnej obrony, ale świadomość jej istnienia sprawia, że spacer wzdłuż nabrzeża nabiera zupełnie innego, historycznego wymiaru.
Fort Firkas – symbol historii i pamięci
Fort Fort Firkas niegdyś strzegł wejścia do portu w mieście Chania. To właśnie tutaj, 1 grudnia 1913 roku, uroczyście wciągnięto grecką flagę na znak oficjalnego przyłączenia Krety do Grecji.
Dziś w murach fortu mieści się Muzeum Morskie Krety, w którym można zobaczyć m.in. modele statków, dawne przyrządy nawigacyjne oraz bogate zbiory muszli. To miejsce pozwala lepiej zrozumieć morską historię wyspy i jej strategiczne znaczenie na przestrzeni wieków.
Osoby zainteresowane historią II wojny światowej znajdą tu również wystawę poświęconą hitlerowskiej inwazji na Kretę — wydarzeniom, które doprowadziły do znacznych zniszczeń Weneckiego Portu i okolicznej zabudowy.
Chania nosi w sobie pamięć tamtych dramatycznych lat. W 1944 roku mieszkańców miasta planowano wywieźć do obozu zagłady. Zgromadzono ich na greckim statku towarowym SS Tanais, przejętym przez Niemców. Wśród więźniów znalazło się 265 osób wyznania żydowskiego, 48 chrześcijańskich członków ruchu oporu, 112 włoskich jeńców wojennych oraz ponad setka dzieci.
Statek został omyłkowo zatopiony przez brytyjski torpedowiec. Ta tragiczna historia na zawsze zapisała się w dziejach miasta i pozostaje jednym z najbardziej bolesnych rozdziałów w historii Chanii.
Trzeci sposób zwiedzania Chanii – kameralna Chania ulicą El Greca
Jeśli dwa pierwsze warianty prowadziły Was głównymi trasami, ten trzeci pozwoli zwolnić tempo i zobaczyć bardziej intymne oblicze miasta. Zanim ruszycie prosto na stare miasto z ulicy Pireos, skręćcie w boczną uliczkę Domenikosa Theotokopulosa, znaną również jako ulica El Greca. To niewielkie odbicie od głównej trasy pozwala odkryć spokojniejszą, mniej oczywistą stronę Chanii.
Po obu stronach ulicy znajdują się głównie hotele i pokoje do wynajęcia, często z balkonami i drewnianymi okiennicami w stonowanych kolorach. W wielu miejscach celowo pozostawiono fragmenty nieotynkowanych ścian — odsłonięte kamienne mury przypominają o dawnej zabudowie i nadają przestrzeni autentycznego charakteru. To subtelny ślad przeszłości, pięknie kontrastujący z odnowionymi elewacjami.
Z ulicy El Greca warto skręcić w Angelou. To właśnie tam można poczuć klimat starej, weneckiej Chanii. Zachowały się tu oryginalne domy z XVI i XVII wieku, których architektoniczne detale przenoszą w czasy panowania Wenecjan. Spacer tymi uliczkami to prawdziwa podróż w czasie — cicha, nastrojowa i pełna detali, które łatwo przeoczyć na bardziej uczęszczanych trasach.
Czwarty sposób zwiedzania Chanii – starówka przez dzielnicę Splanzia
Jeśli chcecie zobaczyć najbardziej wielokulturowe oblicze Chanii, wybierzcie wejście na stare miasto przez dzielnicę Splanzia. Aby tu dotrzeć, skierujcie się na ulicę Daskalogianni.
Niegdyś była to dzielnica zamieszkiwana przez zamożnych Osmanów. Do dziś zachowały się ślady tamtych czasów — minarety oraz ruiny tureckich łaźni przy ulicy Katre przypominają o okresie osmańskiego panowania.
W tej części miasta znajduje się niewielki Kościół Świętego Rocha (San Rocco), położony u zbiegu Placu 1821 i ulicy Daskalogianni. Świątynia została poświęcona św. Rochowi, uznawanemu za obrońcę przed epidemiami.
Tuż obok stoi również Kościół Świętego Mikołaja — budowla o niezwykle ciekawej historii. W czasach tureckich mieścił się tu meczet Hugar Tzamisi, o czym do dziś świadczy minaret widoczny po prawej stronie. To jedno z najbardziej symbolicznych miejsc w Chanii, gdzie przenikają się wpływy chrześcijańskie i muzułmańskie.
Jeśli natomiast zapragniecie chwili odpoczynku, na Placu 1821 znajdziecie kameralne kawiarnie — idealne miejsce na filiżankę kawy z widokiem na jedną z najbardziej klimatycznych części starówki.
Niezależnie od tego, który sposób dotarcia na starówkę wybierzecie, prędzej czy później i tak będzie Was ciągnęło w stronę Weneckiego Portu oraz najważniejszych atrakcji Chanii. I bardzo słusznie — to właśnie tam bije serce miasta.
W wąskich uliczkach łatwo się na chwilę zgubić, ale tylko pozornie. Chania ma w sobie coś intuicyjnego — nawet jeśli skręcicie w nieznany zaułek, prędzej czy później wyjdziecie na zatokę, weneckie mury albo natkniecie się na inny charakterystyczny element starego miasta.
I może właśnie dlatego tak dobrze się tu spaceruje — bez pośpiechu, bez planu, pozwalając, by to miasto samo wyznaczało kierunek.
Port Wenecki – serce Chanii
Najpiękniejszym zakątkiem Chanii, bez dwóch zdań, jest dawny Port Wenecki. Traficie tu, idąc wzdłuż nabrzeża za Meczetem Janczarów — i właśnie tutaj najpełniej czuć śródziemnomorski klimat miasta.
Port został zbudowany przez Wenecjan w XVI wieku. Choć miał pełnić funkcję strategiczną, nigdy nie odegrał kluczowej roli militarnej — jego głębokość była zbyt mała, a osłona przed północnymi wiatrami niewystarczająca.
Dziś to miejsce o zupełnie innym charakterze. W zatoce cumują niewielkie stateczki turystyczne, a przy nabrzeżu stoją łodzie przerobione na małe sklepiki z pamiątkami. Kolorowe fasady kamienic odbijają się w wodzie, a spacer wzdłuż portu — zwłaszcza o zachodzie słońca — to obowiązkowy punkt wizyty w Chanii.
Czasem można tu dostrzec także żółwia karetta (Caretta caretta), który wynurza się na chwilę, by zaczerpnąć powietrza. Taki moment potrafi dodać temu miejscu jeszcze więcej uroku.
Port Wenecki to nie tylko zabytek — to przestrzeń, w której historia miesza się z codziennym życiem i w której najłatwiej zrozumieć, dlaczego Chania uznawana jest za najpiękniejsze miasto Krety.
Neoria – poweneckie arsenały w porcie
Port znany jest jednak przede wszystkim z imponujących budynków pozostawionych przez Wenecjan. Przy nabrzeżu zobaczycie charakterystyczne, kamienne hale zwane Neoria — dawne arsenały weneckie.
Do naszych czasów zachowało się ich mniej, niż pierwotnie wybudowano. Obecnie w Porcie Weneckim można zobaczyć 7 dużych arsenałów, 2 mniejsze oraz Wielki Arsenał. Niegdyś było ich aż 23 — 17 głównych, 5 mniejszych i Wielki Arsenał.
Chanijskie arsenały pełniły funkcję stoczni i warsztatów naprawczych dla floty weneckiej, a także magazynów na uzbrojenie. Z czasem budynki podupadły, dziś jednak są stopniowo odnawiane i odzyskują dawną świetność, często z nowoczesnymi akcentami wkomponowanymi w historyczne mury.
Wielki Arsenał wyróżnia się tym, że nie przylega bezpośrednio do pozostałych hal. Jego drugie piętro dobudowano już w czasach tureckich, w 1872 roku. W przeszłości mieściła się tu wenecka stocznia, później szkoła, ratusz, a nawet szpital. Dziś funkcjonuje tu Centrum Architektury Śródziemnomorskiej, które nadaje historycznej przestrzeni nowe życie.
Neoria w Chanii to jeden z najbardziej charakterystycznych elementów panoramy portu — monumentalne, surowe, a jednocześnie niezwykle fotogeniczne.
Wschodnia część portu – Neoria Moro i fortyfikacje
Po wschodniej stronie portu zobaczyć można kolejne dwa z pięciu arsenałów tworzących tzw. kompleks Neoria Moro. Nazwa pochodzi od nazwiska inicjatora budowy, a prace nad zespołem rozpoczęto w 1607 roku.
W jednym z budynków mieści się dziś muzeum, w którym można obejrzeć rekonstrukcję minojskiego statku oraz ekspozycję poświęconą greckiej marynarce wojennej — zdjęcia i obrazy okrętów przybliżają morską historię regionu.
Idąc dalej wzdłuż nabrzeża, dotrzecie do wschodnich fortyfikacji miasta Chania, skąd roztacza się nieco spokojniejszy widok na zatokę i port.
Warto wrócić tu także po zmroku. Port Wenecki nabiera wtedy zupełnie innego charakteru — światła barów i restauracji odbijają się w wodzie, a kamienne mury arsenałów toną w ciepłej, złotawej poświacie. To jeden z tych momentów, kiedy Chania pokazuje swoje najbardziej romantyczne oblicze.
Latarnia morska – symbol portu w Chanii
Charakterystyczna latarnia morska, zwana po grecku faros, swoim kształtem przypomina minaret i wyznacza wejście do portu w Chanii. To jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta.
Pierwsza latarnia stanęła w tym miejscu w XVI wieku, jeszcze za czasów weneckich. Niestety na początku XIX wieku została zniszczona przez sztormowe fale, które — swoją drogą — do dziś potrafią z impetem wkraczać na nabrzeżny deptak, ku zaskoczeniu i niemałej radości turystów.
Obecną konstrukcję wzniesiono w latach 1831–1841, podczas okupacji egipskiej, wykorzystując poweneckie fundamenty. Do latarni można dojść wąskim murem, zwanym galeryjką, który rozpoczyna się za Portem Weneckim.
Spacer po murze to nie tylko przyjemność sama w sobie. To także jeden z najlepszych punktów widokowych w mieście — stąd można objąć jednym kadrem starówkę Chanii z panoramą Lefka Ori (Gór Białych) w tle. Przy dobrej pogodzie kontrast między jasnymi szczytami a błękitem morza robi naprawdę imponujące wrażenie.
Meczet Janczarów – ślad osmańskiej historii
Meczet Janczarów, zwany także Giali Tzamisi („meczet nadmorski”) lub meczetem Kucuk Hassana, został wzniesiony w 1645 roku, tuż po zdobyciu miasta przez Turków. To najstarsza zachowana budowla osmańska na Krecie i jeden z najcenniejszych przykładów tureckiej architektury renesansowej na wyspie. Na przestrzeni wieków meczet był wielokrotnie odnawiany i przebudowywany.
Od 1923 roku nie pełni już funkcji religijnej i stanowi własność miasta. Obecnie organizowane są tu wystawy i wydarzenia artystyczne, a za budynkiem rozciąga się plac, na którym odbywają się koncerty i plenerowe imprezy.
Nazwa meczetu pochodzi od janczarów — elitarnej formacji wojskowej Imperium Osmańskiego. Warto jednak pamiętać, że szeregi tej jednostki nie były zasilane dobrowolnie. Do służby przymusowo rekrutowano chrześcijańskich chłopców, którzy przechodzili surowe szkolenie wojskowe i ideologiczne, stając się oddanymi żołnierzami sułtana.
Meczet Janczarów to dziś jeden z najbardziej charakterystycznych punktów nad Weneckim Portem — symbol wielokulturowej historii Chanii, w której przeplatały się wpływy weneckie i osmańskie.
Hala Targowa – smak i zapach Krety
Hala Targowa w Chanii (Agora) to miejsce, które przyciąga zarówno mieszkańców, jak i turystów z całego świata. Można powiedzieć, że to prawdziwy magnes na odwiedzających — choć oczywiście decyzja o zakupach zawsze należy do nas.
Budynek wzniesiono na planie równoramiennego krzyża. W środku przypomina nieco Halę Targową we Wrocławiu, tylko w większej, bardziej śródziemnomorskiej odsłonie — z większą ilością światła, zapachów i kolorów.
Znajdziecie tu praktycznie wszystko: sery, oliwki, miód, świeże warzywa, ryby, suszone zioła, a nawet torby, w których możecie zabrać swoje zakupy. My również wróciliśmy stąd z kilkoma pamiątkami. Co prawda nie były to ogromne puszki sardynek (choć ich rozmiar naprawdę robi wrażenie — czy ktoś faktycznie kupuje je w całości?), ale skusiliśmy się m.in. na produkty z oliwy z oliwek, suszone oregano — niezwykle aromatyczne i wydajne w kuchni — herbatę górską oraz torby z greckim motywem jako drobny upominek z podróży.
To miejsce, które najlepiej odwiedzić nie tylko po zakupy, ale także po atmosferę — mieszankę zapachów, rozmów i codziennego życia Krety.
Made in Greece – co przywieźć z Krety?
Co przywieźć z Krety, a konkretnie z Chanii, oprócz odpoczynku, opalenizny i niezapomnianych wspomnień? Oto moja sprawdzona lista pamiątek, które pozwolą zatrzymać smak i zapach Grecji na dłużej.
Smaki Krety
Oliwa z oliwek – najlepsza pamiątka kulinarna z wyspy.
Produkty z oliwy – naturalne mydełka i kosmetyki.
Oliwki – warto kupować na wagę i spróbować przed zakupem.
Ser feta – klasyk greckiej kuchni.
Miód tymiankowy – poszczególne odmiany różnią się intensywnością i słodyczą, dlatego dobrze jest spróbować go przed zakupem.
Aromaty z wyspy
Suszone zioła – oregano czy tymianek są bardzo wydajne w kuchni i mają intensywny aromat.
Gojnik (herbata górska) – popularny w Grecji napar o działaniu przeciwzapalnym i antybakteryjnym, szczególnie ceniony w okresie jesienno-zimowym.
Rękodzieło i pamiątki z charakterem
Torby na zakupy z greckim motywem – praktyczne i lekkie.
Kreteńskie noże – wyspa słynie z tradycyjnych wyrobów; duży wybór oferuje sklep Skalidakis przy ul. Karaiskaki w Chanii.
Ręcznie robiona ceramika – od naczyń po dekoracyjne lampiony.
Jeśli chodzi o ceramikę, warto wybrać się bezpośrednio do producenta. W miejscowości Maleme, położonej między Chanią a Kissamos, znajduje się sklep połączony z warsztatem ręcznej ceramiki (lokalizacja sklepu w Maleme tutaj). Wybór jest naprawdę imponujący.
Najlepsze pamiątki z Krety to te, które pozwalają wrócić myślami na wyspę przy każdym kolejnym posiłku czy filiżance herbaty.
Co jeszcze przywozicie z Grecji? Dajcie znać w komentarzu.
Chania to jednak nie tylko stare miasto i Wenecki Port. Warto wybrać się także na spacer po dzielnicy Chalepa, spokojniejszej i bardziej eleganckiej części miasta Chania, o której opowiem szerzej w kolejnym wpisie.
Jeśli natomiast chcecie spojrzeć na Chanię z góry i objąć wzrokiem zatokę oraz Góry Białe, wybierzcie się na wzgórze Profitis Ilias (Proroka Eliasza). O tym miejscu napisałam więcej w poniższym artykule.
- Poza szlakiemGrecjaKretaMiasta
Wzgórze Proroka Eliasza (Profitis Ilias) w Chanii – najlepszy punkt widokowy na Krecie?
Które miejsce mogę polecić do podziwiania panoramy Chanii? Zdecydowanie Wzgórze Proroka Eliasza (Profitis Ilias). To właśnie stąd rozciąga się jeden z najpiękniejszych widoków na miasto, zatokę Souda oraz Góry Białe w tle.
Wzgórze położone jest w najstarszej dzielnicy Chanii – Chalepie – i ma nie tylko walory krajobrazowe, ale również ogromne znaczenie historyczne. Znajdują się tu groby Elefteriosa Wenizelosa, najwybitniejszego premiera Grecji, oraz jego syna Sofoklisa. Panorama, historia i wyjątkowa atmosfera spotykają się tu w jednym miejscu.
Będąc w Chanii, nie zapomnijcie także o pobliskich plażach na półwyspie Akrotiri. Warto odwiedzić Kalathas, malowniczą Stavros oraz spektakularnie położoną Seitan Limania.
O tych miejscach napisałam więcej w poniższym wpisie.
- Poza szlakiemGrecjaKretaPlaże
Akrotiri na Krecie – plaże Stavros i Seitan Limania oraz najciekawsze atrakcje
Półwysep Akrotiri, położony na północny-wschód od Chanii, to jedno z najbardziej malowniczych miejsc zachodniej Krety. Surowe skały, turkusowe zatoki, prawosławne monastyry i ukryte jaskinie tworzą tu niezwykłą mozaikę krajobrazów. W szczególności warto zobaczyć plażę Stavros – znaną z filmu „Grek Zorba” – oraz spektakularną Zatokę Szatana, czyli Seitan Limania. To idealny kierunek na całodniową wycieczkę w okolicach Chanii.
Chania na własnych zasadach
Chanię można zwiedzać na wiele sposobów — główną arterią prowadzącą do portu, wzdłuż weneckich murów, kameralnymi uliczkami El Greca czy przez wielokulturową dzielnicę Splanzia. Każda z tych dróg pokazuje inne oblicze miasta, ale wszystkie prowadzą do tego samego miejsca — nad wodę, do serca Weneckiego Portu.
To miasto, w którym historia nie jest zamknięta w muzeach. Widać ją w architekturze, w nazwach ulic, w minaretach i kopułach, w weneckich arsenałach i osmańskich budowlach. Chania nie narzuca tempa. Najlepiej smakuje powoli — spacerowana bez planu, odkrywana krok po kroku.
I może właśnie dlatego tak łatwo się tu wraca. Nawet jeśli tylko myślami.
Postaw kawę
Jeśli ten artykuł pomógł Ci zaplanować podróż, odkryć nowe miejsce albo był po prostu chwilą inspiracji — możesz postawić mi wirtualną kawę. Coraz więcej czytelników wspiera to miejsce — będzie mi ogromnie miło, jeśli kiedyś zechcesz dorzucić swoją kawę. To drobny gest, dzięki któremu mogę nadal tworzyć przewodniki, trasy i miejsca warte drogi.
Stawiam kawęTylko miejsca warte drogi.
Spokojne inspiracje, mniej znane szlaki i miejsca, które naprawdę prowadzą w naturę.
Możemy być w kontakcie tak, jak Ci wygodnie.